పోతన భాగవతంలోని గజేంద్రమోక్షం పద్యాలు.
పాలసముద్రంలో త్రికూటమనే అందమైన పర్వతం ఉంది. అది పదివేల ఆమడల పొడవూ, అంతే వెడల్పూ, ఎత్తూ కలిగి త్రిభుజాకారంలో ఉంటుంది. దానికి బంగారం, వెండి, ఇనుమూ నిండిన మూడు శిఖరాలు ఉన్నాయి. ఆ కొండ ఆకాశాన్ని అంటే పెద్ద పెద్ద కల్పవృక్షాల లాంటి చెట్లతో, గల్లు గల్లుమనిమ్రోగుతూ పారే సెలయేర్లతో,మంచినీటి సరస్సులతో, రంగు రంగుల రత్నాలతో ధాతువులతో నిండి ఉంటుంది. ఆ త్రికూటం దేవతలనూ, యక్షులనూ, కిన్నెరులనూ కూడా ఆకర్షిస్తూ ఉంటుంది.
ఆ అడవిలోలెక్కకు మించిన మదించిన ఏనుగులు,ఇతర జంతువులు కన్నెత్తి చూడటానికి కూడా భయపడేటంతభయంకరంగా ఉంటాయి. అవి ఒకనాటిసాయంత్రంకొండగుహలలోనుండి విహారానికి బయలుదేరాయి.ఆ మదపుటేనుగులు రకరకాల క్రీడలతో విహరింపసాగాయి. ఆటలు ఆడి ఆడి వాటికి దాహం వేసింది. నీళ్ళ మడుగు వైపు నడిచాయి.ఆ ఏనుగులకు రాజైన గజేంద్రుడు దారితప్పి గుంపు నుండి విడిపోయాడు.కొన్ని ఆడ ఏనుగులు మాత్రం ఆ గజరాజును సేవిస్తూఅతని వెంట ఉన్నాయి. వాటితో క్రీడిస్తూ విహరిస్తూ వేరేదారి గుండా నడిచాడు.గజరాజు ఒకచోట ఒక నీటి మడుగు చూసాడు. ఆ మడుగులోఎన్నో విచ్చుకున్న కమలాలు కలువలూఉన్నాయి.